Στην Κυψέλη
Μελισσοκόμος επί τω έργω
Name: BeeHappy
Location: ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ, GR

Τρίτη, Μαρτίου 13, 2007

Μέλισσες στην πόλη

Δεν είναι σπάνια ούτε περίεργη η εικόνα που βλέπει κανείς παραπάνω. Αντίστοιχο θέαμα έχω συναντήσει αρκετές φορές, αυξάνονται δε οι πιθανότητες αν μετακινηθεί κανείς στα περίχωρα των πόλεων.
Ποια ανάγκη ωθεί τον μελισσοκόμο (και όχι μόνο, καθώς σε πολλές ταράτσες υπάρχουν ωραιότατοι κήποι με λουλούδια και ζαρζαβατικά) να διατηρεί κυψέλες στην ταράτσα του σπιτιού του?
Μιλώντας για ερασιτέχνη μελισσοκόμο φυσικά, η αγάπη του για τη μελισσοκομία, θα απαντούσε χωρίς δεύτερη σκέψη κανείς. Είναι αλήθεια μόνον αυτό?
Θεωρώ ότι οι περισσότεροι άνθρωποι των πόλεων έχουν βίαια αποκόψει τον ομφάλιο λώρο τους από την ζωοδότρα φύση. Πρωτίστως λοιπόν, ο οργανισμός του ανθρώπου, το "ζώο" μέσα τους, ζητάει την επανασύνδεσή του.
Έχω γεννηθεί και μεγαλώσει σε κατ' εξοχήν (μικρο)αστική περιοχή (Νεάπολη Θεσ/νικης), έχω παίξει στο μπαλκόνι του διαμερίσματος και μπάλα στο δρόμο ανάμεσα σε αυτοκίνητα, παράλληλα όμως οι πρόσφυγες παππούδες μου ασκούσανε τη γεωργία στον κάμπο της Βέροιας.
Εκεί για πρώτη φορά θυμάμαι τον εαυτό μου στη φάρμα με τις μηλιές -στην αρχή και αργότερα βαμβακιές και ροδακινιές- του θείου, εκεί γνωρίστηκα με το πρώτο κεντρί μέλισσας. Πολύ αμυδρά θυμάμαι ακόμα τις κυψέλες στη σειρά, δίπλα στην καλύβα μας. Πάνε 35-40 χρόνια από τότε. Ο θείος μου αυτός, από τις διηγήσεις της μητέρας μου καθώς αδικοχαμένος, έγινε το πρότυπό μου. Ήταν γεωργός, κυνηγός, ψαράς, μελισσοκόμος. Τον αντέγραψα σχεδόν σε όλα. Ψαράς δεν κατάφερα να γίνω ποτέ καθώς είναι σπορ της υπομονής και γω, όπως λέει και η πεθερά μου, είμαι "ανεβάσταγος". Εδώ και χρόνια εγκατέλειψα και το κυνήγι. Μάλλον παραέγινα συναισθηματικός.
Τελευταία στη σειρά προέκυψε η μελισσοκομία.

Το μικρόβιο επωαζόταν από τότε και βλάστησε πριν 3 χρόνια. Έκτοτε πολλαπλασιάζεται με εκθετικούς ρυθμούς. Βρήκε βλέπετε "θρεπτικό" υπόστρωμα.
Μέσα από τις παραπάνω αγροτικές ενασχολήσεις μου, έρχομαι σχεδόν καθημερινά σε επαφή με τη φύση, "γειώνομαι", εκφορτίζω όλη την αρνητική ενέργεια και φορτίζω ζωή.
Θα αναρωτηθεί κανείς αν η αστική μελισσοκομία εγκυμονεί κινδύνους.
Για το μελισσοκόμο μάλλον λιγότερους, αφού σίγουρα θα συντηρεί λιγότερες κυψέλες και έτσι δεν κινδυνεύει από...οικονομική κατάρρευση (είναι δαπανηρό σπορ, πιστέψτε με).
Για τους περίοικους μάλλον φόβο θα δημιουργήσουν περισσότερο, παρά κίνδυνο. Ειδικά σε περίοδο σμηνουργιών, ο πανικός είναι σίγουρος (αυτό ανάγκασε και τον αγαπητό Κώστα, του οποίου παρεμπιπτόντως είναι η φωτογραφία που κοσμεί το post σήμερα, να μετακομίσει τις κυψέλες του στις πιο φιλόξενες πλαγιές του Υμηττού).
Η ποιότητα του μελιού τώρα, μάλλον θα είναι σχετικά υποβαθμισμένη (μιλάμε για αμιγώς αστική περιοχή, με τεχνητά διαμορφωμένα πάρκα, κήπους κλπ και τη λοιπή δενδρώδη βλάστηση), κυρίως λόγω του μόλυβδου από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων. Περιοχές που γειτνιάζουν σε φυσικά όρη ή κάμπους όπως για παράδειγμα στον Υμηττό (Αγ. Παρασκευή, Παπάγου, Καρέας κλπ), έχουν το πρόβλημα σε μικρότερο φυσικά βαθμό, κυρίως λόγω των "προσβεβλημένων" πεύκων στις περιοχές αυτές.
Το παράδοξο έρχεται για τις μέλισσες τις ίδιες. Θα περίμενε κανείς να είναι ασθενέστερες, πιο ευάλωτες σε ασθένειες και λιγότερο παραγωγικές. Μια μελέτη όμως των Γάλλων συναδέλφων μας λέει τα αντίθετα. Ποιος ξέρει, ίσως η κατ' εξακολούθηση μικρή ποσότητα ρύπων που λαμβάνουν να τις κάνει ισχυρότερες (ότι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς).
Τελικά όπως λέει και η συνάδελφος Phang ...Urban honey is twice as sweet.

Ετικέτες

9 Comments:

Anonymous parosbees said...

Πολύ σωστά το έθεσες το θέμα με τις "πολιτισμένες"μέλισσες.Είναι σαν τους νοσηλευτές που δεν τους πιάνουν εύκολα τα διάφορα μικρόβια.Αξιοπερίεργο είναι πως τα καταφέρνει ο εν λόγω συνάδελφος και δεν του βάζουν χέρι οι γείτονες για το λέρωμα των σπιτιών τους νωρίς την ανοιξη;

3/15/2007 5:56 π.μ.  
Blogger Aspa said...

Λοιπόν κοίτα που "αστικές μέλισσες" μου είχαν ταράξει το χέρι πρόπεσυ την άνοιξη στο μπαλκόνι της μάνας μου!!
Τωρα .. τι δουλειά είχαν τρείς μαζί μες το μανταλάκι.... ενας θεός ξέρει ... κι αν!!

3/15/2007 12:38 μ.μ.  
Blogger BeeHappy said...

@parosbees
προφανώς αγνοούν τι είναι αυτό που τους λερώνει
@aspa
Μέλισσες τρεις σε μανταλάκι? Μάλλον για σφήκες επρόκειτο.
Μήπως το μαλακτικό της μαμάς ήταν...ανθισμένα λιβάδεια?

3/15/2007 8:02 μ.μ.  
Blogger Drone said...

Γεια σου BeeHappy.
Αυτό το post δίνει μία πολύ καλή, εναλλακτική λύση για τους ταλαίπωρους Αθηναίους (όλους μας).
Παρακολουθώ τα σεμινάρια, στο κτήμα Συγγρού και αν δεν γίνω μελισσοκόμος αντάξιος των προσδοκιών μου, θα ανοίξω κτηνοτροφική μονάδα (βοοειδή) στην ταράτσα μου, στο Βύρωνα.!?!?
Πότε επιτέλους θα καταλάβουμε οτι ανήκουμε στη Μανα Φύση???


φοβερό Blog, keep on posting

3/16/2007 4:16 μ.μ.  
Blogger Beekeeper said...

Δυσκολα πιστευει κανεις οτι μπορω να του δειξω μελισσοκομείο της ταξεως των 70 κυψελών διπλα στο village στο μαρούσι, οτι στο βυρωνα σε απολυτα κατοικημενη περιοχη εχω εντοπισει πανω απο 60 συνολικα κυψέλες, οτι λιγο πριν το 401 υπάρχουν πανω απο 100 μελισσια και πολλα αλλα τετοια. Εχω δει να πιανουν αφεσμο στο κεντρο της αθήνας (κοντα στο πολεμικό μουσείο!)

Ανηκουμε οντως στη μανα φυση και πρεπει να την κανουμε με ελαφρα πηδηματακια για την επαρχια.

3/18/2007 7:54 μ.μ.  
Blogger Drone said...

Σίγουρα πρέπει να την κάνουμε από Αθήνα,είτε τρέχοντας είτε πετώντας.
Επαρχία και τα μυαλά στα κάγκελα.
Με τα μελισσάκια μας,τις κοτούλες μας ,κάνα δυο αρνάκια για το Πάσχα.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΦΥΣΗ

3/19/2007 12:42 μ.μ.  
Anonymous parosbees said...

Πρίν από 24 χρόνια και ενώ γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Κορυδαλλό(Πλατεία Μέμου)πήρα την απόφαση να έρθω στην Πάρο μια και κραταγε η σκούφια μου από εδώ.Πιστεύω όπως έχω ξαναγράψει δεν υπάρχουν μόνο θετικά για ένα σάλτο μορτάλε από Αθήνα στην επαρχία.Υπάρχουν μέρες ιδίως του χειμώνα που με πιάνει αμόκ επειδή εκτός από σκύλους και γάτες δεν κυκλοφορεί τίποτε άλλο στην Πάρο.Δέν σου προσθέτω και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ούτε τα θέατρα τον κινηματογράφο τα μπουζούκια και το allou fan parck.Ζορίζομαι τον χειμώνα αλλά όταν πιάνει η άνοιξη είναι άλλο πράμα.Θα προσπαθήσω αν τελειώσουν τα παιδιά το Λύκειο εδώ να την κοπανάω τον χειμώνα.

3/19/2007 1:05 μ.μ.  
Blogger Beekeeper said...

Eτσι... εξω απο το χορο πολλα τραγουδια λεμε. Αυτα που λες φοβαμαι και δεν την πουλευω κι εγω...

3/20/2007 9:54 μ.μ.  
Blogger BeeHappy said...

Ψυχραιμία συνάδελφοι.
Συμφωνώ ότι οι δυνατότητες διασκέδασης υπάρχουν σε μια μεγάλη πόλη, χωρίς αυτό να αποκλείει ότι δεν υπάρχουν στις μικρότερες κοινωνίες.
Πρώτη διαφοροποίηση αυτή του τι θεωρεί κανείς διασκέδαση. Περί ορέξεως...κολοκυθόπιτα. "Μπουζούκια" δεν έχω πάει ποτέ στην Αθήνα ούτε έχω προγραμματίσει για τα επόμενα 40 χρόνια. Να σκεφτούμε λίγο και τα περί απόστασης κλπ και τα ξαναλέμε.
Ιατρική περίθαλψη. Το ίδιο καλά πεθαίνεις και στην Αθήνα ακόμα και αν μένεις δίπλα στον Ευαγγελισμό. Αν δε μιλήσουμε για την Πάρο συγκεκριμένα, τυγχάνει να γνωρίζω λόγω επαγγέλματος, ότι είναι καλύτερα εξοπλισμένη σε ιατροτεχνολογικό υλικό από πολλά νοσοκομεία της Αθήνας.
Εντάξει ο Κώστας που είναι νιάτο και θέλει επιλογές στα μπαράκια.
Οι υπόλοιποι ένα καλό στέκι θέλουν με ΚΑΛΗ ΠΑΡΕΑ. Μάλλον συμφωνεί και ο Κώστας.

3/21/2007 9:47 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home